*,^อาคุงยูู///// 
จากลากันไปด้วยดี..TT
เพราะบุพเพอาละวาด หรือความบังเอิญก็ไม่รู้ ที่ทำให้ช้านได้มารู้จักกับเธอ
8 เดือนมาแล้ว ที่เราได้ใช้ชีวิตร่วมกันอยู่ในห้องแคบๆ 2-B2
สารพัดคำถามที่เธอเฝ้าถามช้าน
เธอถาม-ช้านตอบ แถมสาธยายซะยาว (บางทีท่าทางเธอก็รำคาญช้านใช่น้อย)
เธอเฝ้าคอยห่วงใย ดูแล เทคแคร์ทุกเรื่อง คอยเป็นที่ปรึกษาที่ดี
ตลอดเวลาที่ผ่านมาช้านอิจฉาตัวเองที่สุด อยากขอบคุณอะไรก็ตาม ที่ทำให้ช้านได้มาพบเธอ
แม้เธอจะไม่ค่อยมีเวลาให้ช้านในวันหยุด แต่ช้านก็เข้าใจ
แม้ช้านจะโดนดุบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไร (เพราะช้านหน้ามึน)
เราไม่ค่อยได้กินข้าวพร้อมหน้ากัน เวลาของเราไม่ค่อยตรงกัน แต่เราก็อยู่กันด้วยความเข้าใจ
บางครั้งช้านก็รู้ตัวน่ะ ว่าทำให้เธอเคือง (ป๋มป่าวตั้งจายน๊าาาาาา)
ผ่านไป 8 เดือน เธอเริ่ม----->บอกลา
บอกตามตรง มันเร็วเกินไป ใจหาย
แต่ก็ดีใจด้วย ที่เธอจะได้ทำในสิ่งที่ตนเองตั้งใจมานาน
"คนที่เรารักมีความสุข เราก็มีความสุขด้วย"
- คุณพี่แตน
- คุณพี่ก้อย
- คุณพี่นิ่ม
Congratulation!!!
แด่...........
ว่าที่คุณพยาบาล (ใจร้าย)
คุณน้องดีใจจังที่ได้อยู่ร่วมห้องกับพวกคุณพี่
ห้อง 2-B2 อบอุ่นที่สุดเลยค๊าบ
เพื่อนชวนไปอยู่ที่อื่น คุณน้องก็ไม่ไป
เพราะพระเจ้าได้เมตตาให้น้องมาเจอกับพี่ที่ดีแล้ว (อ้างเทพอ้างเจ้าเลยวุ๊ย)
คุณพี่แตน
ชอบจังประโยคเนี้ย "ฝากดูแลห้องและน้องๆด้วยน่ะ"
คุณพี่จบแล้วก็อย่าขี้หลงขี้ลืมอีกน่ะค่ะ คุณน้องขอร้อง.....
คุณพี่ก้อย
คุณพี่ตัวเล็กแหล่ะดีแล้ว เลิกนอนเกิน 20 ชม.ต่อวันได้แล้วน่ะ
เดี๋ยวหุ่นจะ......เปลี๊ยนไป๋
คุณพี่นิ่ม
กรุณาพูดจากับคุณแฟนให้เรียบร้อยกว่านี้น่ะค่ะ เด๋วเขาจะขวัญหายหมด
แต่ละคนสวยกันจิ๊ง พี่ช้าน
(เลือกรูปที่สวยที่สุดมาแล้วน่ะเนี่ย)
ต่อไปก็เหลือขาประจำอยู่กัน 2 คน
...........คุณพี่แอน กะคุณน้องเอง...........หุหุ
แล้วก็ขาจรอีก 3 คน
...........คุณพี่วาส คุณพี่แอ๋ม คุณพี่ฝน.............
ขาประจำก็คงต้องเหงาต่อไป
คุณน้องก็ต้องอยู่ฟังคุณพี่แอนบ่น!!!!คนเดียวอีกนาน
ส่วนขาจรเขาก็ไม่ค่อยอยู่ อยู่แล้ว เลยสบายไป
...........กรรมก็ตกเป็นของช้านคนเดียว อิอิTT
คุณพี่แอนขี้บ่น
คุณน้องหน้าตาดี (เฮอะๆ)
